Onze vader Jan Steenhuis is in 1969 op 53 jarige leeftijd veel te vroeg overleden. Om hem terug te brengen in onze aandacht en hem vast te houden, ook voor zijn kleinkinderen, hebben we gebundeld wat we nog over hem wisten.

Want we hadden het idee te weinig van hem te weten. Er waren vooral gefragmenteerde herinneringen aan hem: verspreide foto’s, Aafke had voor de Groene in 1979 een artikel geschreven over het leven van onze grootouders op het Groningse platteland en ze had eens haar nichten over het leven van hun grootmoeder geïnterviewd. Johan bleek een ijzersterk geheugen te hebben voor de verhalen, met veel details, die onze vader hem ooit over zijn jeugd had verteld. En Jan Joost beschreef zijn herinneringen aan de oudere Jan.

Een heel andere bron waren de brieven die Jan aan Lies in de oorlog schreef -ze waren net getrouwd- vanuit het werkkamp in Schkopau in Duitsland. Toen hij vertrok was hij 26 en zij 22 jaar en het was bijzonder te lezen hoe hij situaties omschreef, hoe hij daar op reageerde en hoe zij met elkaar -jonger als onze kinderen nu- per brief samen de oorlog doorkwamen.

Met dit gezamenlijke werk, een zoektocht naar onze afwezige vader en grootvader, kregen al die foto’s en teksten meer en meer samenhang, kregen we een steeds rijker beeld van hem – en was hij weer bij ons. Het resulteerde in een boekwerk van 175 pagina’s!